'Γυρνώντας στα περασμένα'(Αποσπάσματα) ΟΔΟΣ ΖΑΦΕΙΡΑΚΗ Από το βιβλίο 'Αναμνήσεις'' του Αγγελου Βαλταδώρου

Tης Ευθυμούλας Μπαμπάτση-Τζςρεφού

B’ μέρος

Στη συνέχεια με το Χάνι Καρατζά ήταν το συγκρότημα του σπιτιού και των καταστημάτων Δημητρίου Μπέρσου – Γρηγορίου Κολτσάκη με το χρυσοχοείο του Σιούλα – Χρυσοχόου που ήταν και ψάλτης στη Μεταμόρφωση. Πολλές φορές παρακολουθούσα από το τζάμι το πώς με μεγάλη υπομονή, με τα πολλά ζουμπουδάκια και σφυράκια κατασκεύαζε τα περίφημα κολάνια των τότε Ναουσαίικων γυναικείων φορεσιών.
Ακολουθούσαν το μπακάλικο του Ζαχαράπουλου, πατέρα του διευθυντού εργοστασίων Λαναρά και του Κωστή Σιμομώκιου. Και τέλος με το μαγαζί του Γρηγόρη Κολτσάκη της Αντιπροσωπείας Παπαστράτου. Στο απέναντι ήταν κάτι χαμηλομάγαζα με το κουρείο του Μπουζουκίδη καθώς και το παλιό σπίτι του Καραβλάχου με το χαλβατζίδικο του Αβράμη, ενός πανύψηλου από αυτούς που έρχονταν από την Αχρίδα.
Με την οικοδομή Κολτσιάκη συνόρευε το ακίνητο του Ηλία Πάζη μιας εξαιρετικής Νεοκλασσικής κατασκευής οικοδόμημα που μικρός χάζευα τις γοργόνες που κρατούσαν τα μπαλκόνια. Στο ισόγειο της οποίας ήταν το κουρείο «Μπουκέτο» δύο Μικρασιατών Λαζάρου και Μανώλη, το κατάστημα του Δάφνου και Μόρα με ανδρικά είδη και το ωρολογάδικο και υφασματάδικο του Παπαγιάννη.
Στη συνέχεια το άλλο αρχοντικό του Γεωργίου Τουρπάλη όπου η σημερινή βιβλιοθήκη με την επιγραφή «Το Φάρμακο της ψυχής» φράση του Κλεμανσώ. Στο ισόγειο το μπακάλικο του Τάση Τίμη, μια επιχείρηση προπομπός του Σούπερ Μάρκετ που κράτησε μονοπωλιακά επί μισό αιώνα. Επίσης το κουρείο του Γιάννη Τσικιτίκου καθώς και το ραφείο του Γίτου Οικονομίδη και αργότερα η αντιπροσωπεία τσιγάρων Ματσάγκου του Γεωργίου Κατή!
Απέναντι λοξά ήταν το ξενοδοχείο «Μέγας Αλέξανδρος» των αδελφών Γρέζιου με το μεγάλο στο ισόγειο Ζαχαροπλαστείο « Τα Διοιμήδεια» του Διομήδη Φασούλα που σερβίριζε τα γλυκά με την άψογη εμφάνιση αυτός και τα γκαρσόνια του, φορώντας παντελόνια και ζακέτα μαύρα καθώς και παπιγιόν. Οταν έκλεισε στεγάστηκε η μοναδική τράπεζα(Ιονική) και μετέπειτα έγινε καφενείο του Αλέξανδρου Γρέζιου και στη συνέχεια ο Γεράσιμος Μπαμίχας που το κράτησε μέχρι το 1945 που κάηκε. Δίπλα ήταν το ακίνητο των αδελφών Μπαντή και με το τυπογραφείο του Θεόφιλου Δριμούση στο ισόγειο όπου εκδίδετο και η τότε τοπική εφημερίδα «Φωνή του λαού της Νάουσας» με την εποπτεία του Σταύρου Χωνού και ακολουθούσαν των Παπαφιλιππαίων και του Θεμιστοκλή Βογιατζή.
Απέναντι το χάνι των Παπαφιλιππαίων όπου για πολλά χρόνια είχε το πεταλουργείο του ο Χριστόδουλος Σαράτσης. Σε αυτήν την μικρή πλατειούλα που σχηματίζονταν στήνονταν μπάγκοι της Λαϊκής αγοράς με τα φτηνά ενδύματα της τότε πειραιώτικης βιομηχανίας του «Ρετσίνα». Δέρματα για τα τσαρούχια, λάδια, κρασιά, ποντικοφάρμακα και αναμεσά τους πωλητές με έμπλαστρα για τους ρευματισμούς και για κάλλους, εικόνες Αγίων, λαϊκά περιοδικά, Ναστραντίν, Χότζα, Καραγκιόζη. Ελατόπισσα για πάσα νόσο, ταχυδακτυλουργοί, αρκουδιάρηδες, λοταρζτήδες και κομπογιαννίτες οδοντογιατροί, υπαίθριοι.
Σε αυτήν την πλατεία πολλές κομματικές εκδηλώσεις. Σε μια από αυτές απειλήθηκε αιματηρή σύγκρουση μεγάληςεκτάσεως μεταξύ οπαδών του .Τζών και του Φιλώτα την οποία απεσόβησε η ψύχραιμη επέμβαση του τότε Εισαγγελεύοντος Ειρηνοδίκη Βέτσκα.
                                                                                       Συνεχιζεται