'Γυρνώντας στα περασμένα' (Αποσπάσματα) ΟΔΟΣ ΖΑΦΕΙΡΑΚΗ Από το βιβλίο 'Αναμνήσεις' του Αγγελου Βαλταδώρου

Της κ. Ευθυμούλας Μπαμπάτση - Τζερεφού

«Δεν καταλαβαίνω ακριβώς γιατί κουτσουρέψανε την οδό Ζαφειράκη που από το ξαναχτύσιμο της Νάουσας, μετά το Oλοκαύτωμά της, ήταν ο μόνος και κύριος άξονας της οικονομικής και κοινωνικής ζωής της πόλης.

Ενας δρόμος που για 100 περίπου χρόνια συναντούμε την ίδια τη Νάουσα σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής της. Ισως το κίνητρο του κουτσουρέματός της μπορεί να αποδοθεί στην υψηλή κοινωνική καταγωγή του πολιτικού αρχηγού της επανάστασης και οι καταστάσεις στο δήμο μας τις τελευταίες δεκαετίες, που τις χαρακτήριζε ένας σοσιαλιστικός σωβινισμός. Πάντως σήμερα αδίκησαν και τον εθνικό μας ποιητή το Σολωμό που μπορούσαν να βάλουν το όνομά του σε μια από τις κεντρικές αρτηρίες και σε μια πλατεία.
Εμείς θα ακολουθήσουμε την οδό Ζαφειράκη κατά ένα μέρος ως είχε παλιά, περιγράφοντας επιλεκτικά τα χαρακτηριστικά της και τα γεγονότα που συνδέθηκαν με αυτήν, όσο κράτησε η μνήμη μου από τα περασμένα.

Τότε άρχιζε από τη συμβολή των οδών Βασιλέους Κωνσταντίνου όπου κυριαρχούσε το παλιό αρχοντικό των Χατζηνωταίων, ένα παραδοσιακό και επιβλητικό κτίσμα με πελεκητή πέτρα και σιδεριές με κάγκελα. Ηταν διώροφο και ανήκε στους αδελφούς Νικόλα και Στέργιο Χατζηνώτα. Σε ένα τμήμα του λειτουργούσε στο πίσω μέρος σουσαμόμυλος που μαζί με το «σαμόλαδο» παρήγαγε την «κουλιάσια» ταχίνι και την «κούσπα» προϊόν για τροφή των ζώων και πολλές φορές όταν ο μεγαλόσωμος Τοπούζης πήγαινε πίσω να καθαρίσει την «απολυταριά» του νερού κλέβαμε κομμάτια της!

Τους αδελφούς Χατζηνώτα τους θυμάμαι. Τον Στέργιο με το άψογο ντύσιμό του και το παπιγιόν του, ένας φινετσάτος άνθρωπος σε εμφάνιση, γεγονός που σπάνιζε στην εποχή του. Τον άλλο τον Νικόλα Χατζηνώτα, πιο απλό με μόνιμο το τσιγάρο στα χείλια.

Ηταν καλός αφηγητής στις παρέες και την βλαχόφωνη-ελληνική καταγωγή του, όταν τον πειράζανε, απαντούσε ότι και ο Χριστός ήταν βλάχος! Κατηφορίζοντας προς τα δεξιά ήταν τα σπίτια, τα καταστήματα των αδελφών Κολτσιάκη σε στυλ πλώρης πλοίου, μεταξύ των δύο δρόμων, όπως σήμερα το σπίτι του Αλέκου Χωνού. Σε αυτό το σπίτι εγκαταστάθηκε για αρκετά χρόνια ο ξενόφερτος γιατρός Σάρκας. Στα αριστερά ήταν το χάνι του Μπίζου Καρατζά όπου σήμερα βρίσκεται η Ιονική – Λαϊκή Τράπεζα. Ηταν ένα πλινθόκτιστο και ξύλινο κατασκεύασμα με μια τεράστια πόρτα και με κατάστημα και κατοικία επάνω. Στο δε βάθος το μεγάλο χάνι. Στο μαγαζί για πολλά χρόνια εγκαταστάθηκε το χαλβατζίδικο του Μιχάλη Καρατζιά. Ηταν και αυτός φερμένος όπως και μια ομάδα χαλβατζήδων που έρχονταν τα χρόνια της Τουρκοκρατίας από την Αχρίδα και η οποία ομάδα χαλβατζήδων συνέχιζε να έρχεται και επί ελληνικής κυριαρχίας. Εφταναν στη Νάουσα κάθε Σεπτέμβριο και φεύγανε μετά το Πάσχα!
Συνεχίζεται

Υ.Γ. Πληροφορίες από την οικογένεια Κολτσάκη. Πολύ παλιά στον κατήφορο της Ζαφειράκης ήταν τα μαγαζιά τους δεξιά. Αργότερα πουλήθηκαν στην οικογένεια Αλέκου Χωνού όπου και το σπίτι του, μετακόμισαν απέναντι και είναι αυτό που γνωρίζουμε εμείς.