Γ΄μέρος: Γυρνώντας στα περασμένα' (Αποσπάσματα) ΟΔΟΣ ΖΑΦΕΙΡΑΚΗ Από το βιβλίο 'Αναμνήσεις' του Αγγελου Βαλταδώρου

Της κ. Ευθυμούλας Μπαμπάτση - Τζερεφού

Γ' μέρος

Ακριβώς απέναντι από τις οικοδομές Πάζη και βιβλιοθήκης Τουρπάλη, τα δύο μεγάλα για την εποχή ξενοδοχεία, το «Εθνικόν» των αδελφών Παπαφιλίππου και τα “Ολύμπιαν” των αδελφών Βαϊνανίδη με τα εστιατόρια και τα καφενεία στο ισόγειο με .κήπους στο βάθος. Στο συνεχόμενο τρίτο ο «Παράδεισος» γινόταν την εποχή του μεσοπολέμου η κατνανομή της πελατείας κατά το πλείστον με κομματική τοποθέτηση. Οι λαϊκοί στο «Εθνικόν» ‘οπου στέκι του δημάρχου Τζων Περδικάρη ΄΄ήταν και του πολιτευτή Πετρίδη. Στέκι του Φιλώτα Κόκκινου και των οπαδών του ήταν τα «Ολύμπια». Εκεί γινόταν και η κατανομή του τύπου ανάλογα τις κομματικές τους πεποιθήσεις. Στο πρώτο κρέμονταν οι εφημερίδες «Πρωινή» και «Ταχυδρόμος» και στο δεύτερο η «Μακεδονία» και τα «Μακεδονικά νέα». Το καφενείο «Παράδεισος» ήταν ο παράδεισος της αριστεράς. Από αυτό διακινούνταν οι εφημερίδες «Ελεύθερος άνθρωπος» και ο «Ριζοσπάστης». Το καφενείο αυτό κάθε χρόνο για δύο περιόδους τις απόκριες βούιζε από τους ζουρνάδες, γιατί από εκεί ξεκινούσαν τα μπουλούκια και το καλοκαίρι γίνονταν θερινός κινηματογράφος!
Περνάμε τώρα απέναντι στο καφενείο των αδελφών Βαλταδώρου του πατέρα μου Δημητρίου και του θείου μου Νικολάου, ένα μεγάλο καφενείο σε στυλ βουλεβάρτου της μπελ -εποκ . Εντυπωσιακή αίθουσα με το μεγάλο μπουφέ, τα μαρμάρινα τραπέζια, τις γυριστές ψαθωτές τρυπητές καρέκλες, τους κουτιφεδένιους καναπέδες, το μεγάλο χαλί στο κέντρο του δαπέδου και τις πελώριες κρεμαστπές , λάμπες πετρελαίου. Ενας εξοπλισμός φερμένος από τη Βιέννη.
Στους βαλκανικούς πολέμους επιτάχθηκε για έσχη Αξιωματικών του Εθνικού μας στρατού και στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο επιτάχθηκε από τους Γάλλους και από άλλες συμμαχικές δυνάμεις! Από τα τραπέζια του πέρασαν ξένες προσωπικότητες της πολιτικής και στρατιωτικής ιεραρχίας! Λειτούργησε το καφενείο Βαλταδώρου ως μεγαλόπρεπο και αρχοντικό στέκι μέχρι το 1920. Μετά επήλθε η παρακμή και τότε ένα μέρος του έγινε το ξενοδοχείο του πατέρα μου «Σμύρνη» γιατί άρχισε να λειτουργεί την ημέρα που ο ελληνικός στρατός μπήκε στη Σμύρνη. Το υπόλοιπο έγινε καφενείο του θείου μου για πάρα πολλά χρόνια, για να περάσει και αυτό από διάφορους ενοικιαστές μεταξύ των οποίων το ζαχαροπλαστείο «ΚΡΙΝΟΣ» και το μπακάλικο Σαμαρά, για να καταλήξει στα είδη οικοδομών Πέτρου Κάλλη!
Δίπλα ήταν τα σπίτια της οικογένειας Οικονόμου, ήταν 4 σπίτια με μεγάλη εσωτερική αυλή με πετραδάκια και μια μεγάλη βρύση. Εκεί μέσα ζούσαν πολυάριθμες οικογένειες με παιδιά και εγγόνια. Του Αντώνη Οικονόμου, του Παντελή Οικονόμου, του Θωμά Οικονόμου του Φίλιππα Οικονόμου, γιου του Παντελή και μετέπειτα συνιδρυτή του Ορειβατικού Σωματείου Ναούσης. Σπάνιο φαινόμενο φιλόμουσου κύκλου. Με το άναμμα της λάμπας του πετρελαίου συγκεντρώνονταν όλοι και ρίχνονταν στο τραγούδι συνοδεία μουσικών οργάνων. Καντάδες ξεχύνονταν τα βράδια στη γειτονιά. Οι περισσότεροι από αυτούς παίζανε όργανα και μάλιστα ο Γιάγκος Οικονόμου βιολίστας ήταν δάσκαλος μουσικής.
Δημιούργησαν συγκρότημα που ονομάστηκε από το Φίλιππα Οικονόμου «Αpres Minti»(απογευματινό).
Προκάλεσε έκπληξη στους Ναουσαίους και το προφέρανε «απρέ μεντί», όπως το κάνουμε και εμείς τις απokri;ew ς (απογευμνατινό) και το καθιερώσαμε «Πριμιιντί».